Winter voedsel en klussen.

on maandag 15 januari 2018





Of het niet gaat vervelen? Steeds maar pastinaak en bieten en uien en wortelen?

Het winter aanbod van de koude grond is beperkt. Geen tomaten en sla en komkommers en groene boontjes en broccoli, geen courgettes en venkel en bleekselder en snijbiet. Geen spinazie en paprika's en bloemkool en paksoi.

Het meeste is er dus gewoon niet, in de winter. Als fruit eet ik zelf alleen maar appels. Tot er weer aardbeien zijn, eind mei. Of het verveelt? Och het went. En er zijn ook stoofperen uit de weck, voor door het ontbijt.





Als de winterkost wat eentonig wordt kun je dat opleuken met je kruiden. Daarom zijn die zaadjes zo belangrijk. Die geven pit en variatie aan de maaltijden.

Het dillezaad is verrassend lekker. Ik maal wat mee in de rogge 's ochtends, en het smaakt als kummel (karwij), een beetje als Duits brood.







Als het aanbod beperkt is word je creatief. Bonenbroodjes en Potato Rolls (aardappelbroodjes) zijn daar een mooi voorbeeld van.

En je gaat vanzelf meer kruiden gebruiken. En dus ook kweken. Heb je zelf ook kruiden meegenomen in je teeltplan?

Elke maandag gaat een bak vol resten de composthoop op. Daarna spoel ik die om bij de regenton, en dan binnen nog met heet water. Je hoeft hem niet met zeep schoon te maken. Gewoon afspoelen en dan met een krant drogen en een schone krant onderin.






Een simpel emmertje met een deksel voldoet. Tenzij je met de Bokashi methode werkt, daar zijn speciale emmers voor.

Verder moest ik vandaag ik houten platen halen. Want er komt een nieuwe klus-hoek.

Die platen moesten in de aanhanger, en ik ben niet zo'n aanhanger-coureur. Sterker nog, ik vind het drie keer niks om er mee te rijden. Zit hij wel goed vast? Waaien die platen er niet uit? (het stormde hier zowat)

Ik verwacht altijd dat ik in de achteruitkijkspiegel die aanhanger 100 meter achter de auto zie weg hobbelen. Het hele verkeer erachter ontregeld. Of, nog erger, als je ergens achteruit moet. Met zo'n ding erachter. Drama.





Ik had stenen meegenomen om op die platen te leggen. Tegen het wegwaaien. Gelukkig, het hielp. 😊 Alleen wel een van de platen ietsje beschadigd. Maar ze komen tegen de muur dus geen haan die daar naar kraait.

Thuis op het erf heb ik geoefend in 'aanhanger-achteruit-rijden'. De schuur in. Nou, nog lang blijven oefenen. Het lukte nog niet echt. Wat je hieronder ziet is gewoon handwerk.





Kijk en in deze schuur komt een die nieuwe werkplaats met een materialen wand. Daar zijn die platen voor. Er staat nu een tafel gemaakt van een deur op twee schragen maar dat werkt niet goed.

Al het gereedschap willen we ophangen aan de muur zodat je niet in twintig doosjes en koffertjes hoeft te zoeken naar dat éne tangetje. En een vaste werkbank ervoor. Van een massieve deur gemaakt.






Vanavond is plaat 1 opgehangen. De rest komt van de week af, hoop ik. En dan de puzzel van hoe je dat gereedschap allemaal ophangt. Waarom een klushoek? Er is hier altijd wel wat kapot. Wat te klussen. En we krijgen er ook steeds meer lol in om dingen zelf te repareren. Te fixen! 😉

Veel nieuws heb ik niet. Ja, die twee kilo vlees, die vanavond is gaargestoofd. Stoofvlees. Paul houdt er niet van, en zelf ben ik ook geen grote vleeseter.

Maar die pakken die kan ik nooit laten liggen. Dat mooie biologische vlees ... dat ligt daar dan ... bijna over de datum. En dat wordt dus weggegooid. Want in onze AH verkoopt biologisch niet zo goed.

Zo'n koe. Zomaar weggegooid. Nee, dan neem ik het wel mee.







Prutje maken van zout, verse bouillon, kruiden, wat azijn en ketjap, daar alles mee inwrijven. Het vlees in hete boter aanbraden, en dan langzaam gaar stoven, met uien en laurier en wat rode wijn.





Voor de weekenden. Als de kinderen thuis zijn.

I'll fix you.

on zaterdag 13 januari 2018




Kun je de planeet redden? Nee. Kun je niet.

Als je dat gaat proberen word je gefrustreerd en moe. Er gebeuren nou eenmaal allemaal verschrikkelijke dingen en die krijg je ook nog es allemaal te horen en te zien. Via de krant en teevee en facebook en andere slinkse wegen.

Je kunt dat niet tegenhouden. Heel jammer maar dat gaat je niet lukken in je uppie. Maar je kunt wel wat anders doen. Gewoon, in je eentje, van die kleine minuscule dingetjes. 





Bijvoorbeeld je buurvrouw helpen. Of niet woedend worden als iemand in het verkeer je afsnijdt en dus niet je vinger opsteken. Geef een big smile. En denk bij jezelf, I'll fix you.

Fix you. Dingen fixen. Dingen repareren en weer goed maken. Kleine dingetjes. Dingen doen die mensen blij maken. Of die goed zijn voor de bodem en de planeet en de dieren en de insecten.

Vandaag had ik steeds dat liedje in mijn hoofd. Ik was met een heel gewoon simpel werkje bezig, een hoek van het erf aan het opknappen. De bessen snoeien. Maar ik hoorde steeds dat liedje.

Fix you.







De planten in deze hoek waren niet zo best meer en de bodem was schraal. Geen bodemleven. De bodem was zo dood als een pier. Puur zand.

Zieke planten? Dode bodem? I'll fix you.

Eerst zorg je voor de planten. Haal veel weg. Bij bessen snoei je alles, op een paar mooie jonge takken na, die je afknipt nét boven een oog wat naar buiten wijst.

Zo fix je de bessen weer. 😊





De laurier snoei je kort, op een hoofdstammetje en misschien een of twee zijtakken na. Knip daar ook een stuk af. Je zorgt dan dat hij meer energie naar zijn wortelgestel kan sturen.

Kijk vooral regelmatig van een afstandje. Of het 'klopt' wat je doet.

Haal wat stekken van de bessen en de andere planten die je snoeit, en zet ze in goede aarde met een klein beetje water. Zodat je reserveplanten hebt.





Je redt plantenlevens!! 😊

En dan ..... het belangrijkste .... je gaat de aarde redden! Haha nou ja, een heel klein stukje van de aarde, je gaat de bodem verbeteren. En dus nieuw leven je tuin inblazen!

Ik wil niet zeuren, dit is geen 'slecht nieuws blog'  ..... maar wist je dat we in ons land in dertig jaar 70% van de insecten zijn kwijtgeraakt?? Heb jij ooit nog muggen en bijen op je voorruit na een zomers autoritje? Nee dus. Die zijn er haast niet meer.

Maar het goeie nieuws is .... je kunt daar in je eigen tuin wat aan doen!! Fix it!!





Als je iets snoeit in je tuin, of als je onkruid weghaalt of wat dan ook ..... voer het snoeiafval en het onkruid dan nooit of te nimmer af!! 

Hou het op je tuin! Het is namelijk het allesmooiste spul om je tuin weer levend te krijgen.

Knip alles klein en strooi het gewoon weer terug op de borders en in potten of als je dat niet mooi vindt, leg het apart op een hoop, laat het verteren en breng het dan weer terug op de bodem.

Zo 'fix' je de bodem weer! Zo krijg je weer bodemleven en insecten. Echt, je zult verbaasd staan hoe snel de natuur zich weer herstelt als jij een handje helpt. Een handje fixt.






Alles wat gesnoeid is is kleingeknipt en teruggegaan op die schrale bodem, en daar ging bij ons nog een laag houtsnippers overheen.

Misschien heb je dat niet? Spaar dan je takjes op en versnipper die. Knip ze fijn. Leg ze op een hoopje. Dat wordt ook mooi afdekmateriaal.

Als je niks afvoert hoef je ook niks te kopen. Geen plastic zakken met geconcentreerde korrels. Spaar ook je keukenafval. Alles voor je bodem.






Wat er dan uiteindelijk gebeurt ..... is dat het een en al leven wordt in jouw tuin. Bacteriën, schimmels, insecten, zoogdiertjes, vogels, alles komt naar jouw tuin! En je krijgt sterke en vitale planten, ook in je moestuin. En die geven jou dan ook weer gezondheid en vitaliteit.

Je wordt steeds fitter en blijer, van al dat gezonde om je heen en al dat leven en die mooie beestjes in je tuin .... en met die energie kun je weer een stapje verder in ...





..... de planeet redden en de medemens blij en gezond maken.

Haha wat een verhaal he? Ja het schoot zo uit mijn toetsenbord. Dat heb je soms.




.... het kwam door dit ene liedje, van Fred Knittle, dat ik aldoor in mijn hoofd had vandaag.

Fred's liedje helpt mij altijd om energie te steken in projecten die onhaalbaar lijken.





Zoals de planeet redden. Gewoon, tóch doen. Proberen.

I will try to fix you.




Dag 5, en nog wat verrassingen.

on vrijdag 12 januari 2018




Dag 5 van de grote schoonmaak. Het is af! Niet dat het nu steriel is hier in huis maar daar gaat het ook niet om. Het gaat erom dat je alles ééns per jaar even langsloopt. Kleine reparaties, spinnen en muizen traceren, inventariseren wat je aan spullen hebt en wat weg kan, dat soort dingen.

Mijn belangrijkste schoonmaakmiddel is appel-azijn. Je hebt hier al vaak kunnen lezen hoe je die maakt van appelresten, water, en bij de allereerste start, wat suiker.

Zo kun je liters en liters gezonde en lekkere appelazijn maken. In de zomer heel lekker fris, een beetje appelazijn door de limonade en door rauwkost, en in de winter door stoofpotten en sausen en soep.

Maar je kunt er oneindig veel meer mee. Ook schoonmaken dus. Azijnwater maakt je ramen glanzend schoon. En je wasgoed heerlijk zacht. En je haar ook.





In het verleden maakte ik altijd één hoeveelheid azijn, van vier of vijf liter. En pas als het allemaal op was, maakte ik weer nieuwe. Maar dit jaar had ik veel meer azijn nodig, en het blijkt ook veel slimmer te zijn om steeds door te gaan met azijn maken.

Want zo kun je al je appelresten gebruiken (en peer en meloen en ananas en ander zoet fruit) en je kunt de nieuwe azijn steeds weer opstarten met de oude. Net als bij zuurdesem.

Bovenop de azijn vormt zich een gel, en die gel doe je in de nieuwe pot, waardoor je daar meteen de goeie bacteriën en gisten hebt. Zo maak je in een mum van tijd weer een nieuwe voorraad. Ook als het niet meer zo warm is kun je nog steeds heel makkelijk azijn maken.






En het kost dus helemaal niks. Je gebruikt alleen maar fruitrestanten en water. Geweldig toch? Voor zo'n veelzijdig product?




Als ik weer een voorraad opstart laat ik het weer zien. Van begin af aan.

Behalve azijnwater voor de ramen, gebruik ik ook uienwater. Dat is gewoon heet water waarin een ui zit, klein gesneden, in een zakje, en waar je goed in knijpt. Dit gebruik je als spoelwater voor de buitenkant van de ramen.

Eerst de ramen afsponzen met azijnwater, en dan plens je het uienwater tegen de ramen en laat het gewoon opdrogen. Niks poetsen met een doek. Door het uiensap droogt het streeploos op.





Nou, dat was dat.

De kippen hadden een verrassing vandaag. Twee minuscule eitjes.





Eén van de haantjes zit al steeds bovenop de hennetjes dus misschien gaat er binnenkort ook weer gebroed worden. Nou aan het hok zal het niet liggen. Privacy genoeg!😊

Binnenin is een leghokje, en volop lekker warm hooi.

Alleen willen we nog graag een bankje voor ons huis, vroegen de kippen. Nou dat kan.





In de container lag ook nog een hele serie verrassingen te wachten. Of eigenlijk zijn het uitgestelde klussen. Er zijn nog heel veel bakken met ongeschoond zaad, dille, koriander, pastinaak, biet, broccoli, en nog veel meer.

Maar geen haast hoor. Eén bak tegelijk. Vandaag gaan de dillezaden mee.





Laatst vroeg ik Paul wat hij nu es wilde voor bonengerecht. Want we hebben erg veel droogbonen. Maar Paul wil even geen bonen meer eten. Tja. Wat nu. Wat doe je met zoveel bonen?

En .... grote verrassing .... las ik bij Annemiek iets over een recept voor een pizzabodem, van bonen!

Lees maar even.

Ik heb dat dus gemaakt vanavond, maar niet met witte bonen want die had ik niet maar met de gestreepte borlotti bonen.






Het ging niet helemaal goed bij mij, want het deeg was te slap. Misschien door de andere soort boon? Maar goed, nog wat extra bonen erbij, en toen uitgesmeerd tot een pizza vorm.

Want wie zegt dat een pizza per se rond moet zijn?





De gebakken bodems zien er misschien niet zo fraai uit als die van Annemiek, maar ze waren lekker bros en stevig genoeg om te beleggen.

En het restant van de bonen in ponds-porties in de vriezer. Voor toekomstige pizza's.






En dan beleggen. Eerst tomatenpurre. En dan gaat er natuurlijk veel te veel op. De kaas was een foutje want het was per ongeluk magere kaas. Dat moet je niet doen. Op een pizza moet volvette kaas.

En Paul?





Haha .... dit keer ging hij toch zijn eigen weg!

We hadden vanavond lees-eten. Dat moet soms want daar komt zo weinig van, van lezen. Zo loop ik ook hopeloos achter met emails lezen, en vooral met emails beantwoorden.

Als je al een tijdje op antwoord wacht ... zou je misschien nogmaals je bericht willen sturen? Ik ben een paar emails kwijtgeraakt.

En als je gemaild hebt voor (gratis) zaden, dat doe ik deze maand nog niet. Zaden verstuur ik zo vier keer per jaar, en dan gedurende één week. Ik heb zaden genoeg en wil ze graag verspreiden, maar het is veel werk. Steeds naar de brievenbus enzo.





Vanavond de dille zaden schonen. Een mooi werkje.

De zaden kun je steeds door zaaien, zodat je steeds jonge plantjes hebt, die zijn het lekkerst. Maar de zaden zelf zijn ook prima eetbaar.

De smaak van de zaden zit tussen anijs, komijn, en venkel. Ze bevorderen de spijsvertering en hebben een kalmerende invloed. Een goeie aanvulling bij kool- en bonengerechten en bij vette vis.






Die dillezaden komen ook in de uitdeel.
Geduld. 😉




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...